Aanvang: 20u
Zea, tot op het bot gestript. Het is bijna naakt.
Een stem, een klarinet, een cello, een paar trommels en een gitaar. Nauwelijks een arsenaal, en toch genoeg om poëtische gevechten aan te gaan.
Zea put uit zijn moedertaal — de taal van de androïde — gorgelende gedichten over de beloften van het lichaam, over de tijd die nodig is om anderen te bereiken ondanks de regen, over de urgentie van het leven die ons haar grenzen doet vergeten.
De taal wordt verzaagd met een decoupeerzaag, de mond vol keien, eenvoudige riffs strak gehamerd op de gitaar. Verheven tot een soort uitgekozen elegie, dankzij het bescheiden en precieze spel van Xavier Charles, oud-kompaan van The Ex en klarinettist wiens humanisme
onomstotelijk is. Verder mogen we cellist Harald Austbo en drumster Ineke Duivenvoorde (van Katzwijm-faam) ook niet vergeten. Zo schuift ZEA voort, op ooghoogte met de mens, doordrenkt van koppigheid en korrel, van texturen die doen denken aan middeleeuwse miniatuurschilders. Een klein broederlijk theater. –
Met als support de Onverwoestbare Albert Jongstra, met de nodige electronica en een gast , aka ‘ZN’ die er wat tekstjes doorheen roept.
Eenglsih;;;;
Zea, stripped to the bone. Almost naked. A voice, a clarinet, a cello, some drums, and a guitar. Barely an arsenal, and yet enough to engage in poetic battles. Zea draws from its mother tongue—the language of the android—gurgling poems about the promises of the body, about the time it takes to reach others despite the rain, about the urgency of life that makes us forget its limits. The language is sawn up with a jigsaw, the mouth full of stones, simple riffs hammered tightly on the guitar. Elevated to a kind of exquisite elegy, thanks to the modest and precise playing of Xavier Charles, former companion of The Ex and clarinetist whose humanism is irrefutable. We can also hear cellist Harald Austbo and drummer Ineke Duivenvoorde (of Katzwijm fame). Thus, ZEA moves forward, at eye level with the human being, imbued with stubbornness and grit, with textures reminiscent of medieval miniature painters. A small, fraternal theater. –
With the Indestructible Albert Jongstra as support, with the necessary electronics and a guest, aka “ZN,” who shouts out some lyrics.